الاحوص : آن كه يك چشم او فروتر بود از ديگر ( البلغة / 17 ) ، تنگ دنبهء چشم و آنك يك چشمش تنگ‌تر از ديگر بود ( تاج / 18 ) ، يك چشم تنگ‌تر از ديگر ( السّامى / 122 ) احول چشم : لوچ ( تحفة ، ص 303 ) الاحول : لوچ ( المرقاة / 8 ) ، كژ چشم ( مقدّمة / 212 ) الاخبثان : البول و الغايط ( تاج / 5 ) الاخبثان : سرگين و آب تاختن ( قانون / ج 3 / 1651 ) الاختفاض : ختنه كردن ( مصادر / 267 ) الاختلاج : جستن اندام ( مصادر / 254 ) الاختلال : لاغر شدن ( قانون / ج 3 / 1394 ) الاخثم : بن بينى ( تكملة / 11 ) اخداع : راگ گردن ، رگ گردن يا راگ نيشتر ( مقدّمة / 185 ) الاخدع : رگ حجامت‌گاه ( تاج / 20 ) ، ( السّامى / 129 ) ، ( المرقاة / 12 ) ، يك رگ گردن در حجامتگاه ( البلغة / 29 ) الاخدع : رگ حجامتگاه گردن ( قانون / ج 2 / 986 ) الاخدعان : دو رگ گردن در حجامتگاه ( البلغة / 29 ) ، هر دو رگ به جاى حجامت ( دستور / 41 ) الاخدعان : هر دو رگ حجامتگاه ( قانون / ج 3 / 1654 ) الاخذ : درد چشم ( تاج / 10 ) ، گرفتگى چشم از درد ( قانون / ج 1 / 533 ) ، گرفته چشم از درد ( قانون / ج 1 / 534 ) اخرس : گنگ ( مقدّمة / 206 ) الاخرم : ديوار بينى بريده و نرمهء گوش سولاخ كرده ( تكملة / 13 ) ، آن كه به گوش سولاخ دارد ( قانون / ج 3 / 1466 ) اخرم : نرمهء گوش سوراخ كرده ( السّامى / 369 ) اخشم : آن كه بينى او بوى نداند ( مقدّمة / 213 ) ، آنكه گند و بوى نشنود ( السّامى / 283 ) الاخشم : آن كه گند از بوى نشناسد ( تكملة / 12 ) الاخصام : مژه‌گاههاى چشم ( قانون / ج 3 / 1526 )